Στις 100 εγκύους, τρεις μέχρι οκτώ θα παρουσιάσουν διαβήτη στην εγκυμοσύνη, δηλαδή θα παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα τους. Φυσικά δεν αναφερόμαστε στις γυναίκες με διαβήτη πριν την εγκυμοσύνη, οι οποίες θα πρέπει να προσαρμόσουν την αγωγή τους στην εξέλιξη της εγκυμοσύνης με τη συμβουλή του ενδοκρινολόγου τους. Ο διαβήτης χωρίς θεραπεία, μπορεί να προσβάλει τη λειτουργία πολλών οργάνων στη γυναίκα, και να προκαλέσει ακόμα και εμβρϋικές ανωμαλίες στην οργανογέννηση.

Στις περιπτώσεις που δεν διαγνωστεί ή / και δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, το έμβρυο συνήθως αρχίζει να λαμβάνει υπερβολικό βάρος (μακροσωμία), δυσκολεύοντας με αυτό τον τρόπο το φυσιολογικό τοκετό και το προδιαθέτει για προβλήματα γλυκαιμίας στις πρώτες ώρες ζωής του μετά τη γέννηση.

Η παχυσαρκία, ο διαβήτης εγκυμοσύνης σε προηγούμενη κύηση, και το οικογενειακό ιστορικό, είναι οι κύριοι προδιαθεσικοί παράγοντες για τον διαβήτη εγκυμοσύνης. Μετά τις 24 εβδομάδες κύησης, καλό είναι να γίνεται ένα διαγνωστικό τεστ στο αίμα της εγκύου μετά τη λήψη γλυκόζης από το στόμα, (τεστ ανοχής στη γλυκόζη, καμπύλη σακχάρου, τεστ Ο’Sullivan).

Σε περίπτωση διάγνωσης διαβήτη εγκυμοσύνης, τα πρώτα μέτρα θεραπείας είναι διατροφολογικά: Μικρά και πολλά γεύματα κατανεμημένα σ’όλη τη διάρκεια της ημέρας, αποφυγή γλυκών και ζαχαρωτών κτλ.

Το επόμενο βήμα θεραπείας είναι η χορήγηση ινσουλίνης, μέχρι και τον τοκετό. Ας σημειωθεί ότι το τεστ ανοχής στη γλυκόζη θα πρέπει να επαναληφθεί 6 εβδομάδες μετά τον τοκετό και να δοθούν οι κατάλληλες οδηγίες.

Mommy’s School
Μητρικός Θηλασμός
Φυσιολογικός τοκετός μετά από καισαρική τομή
Τοκετός σαν στο σπίτι